22 de junio de 2015

ResIpsaLoquitor

Ιθάκη

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.


Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Ítaca    

Cuando emprendas tu viaje a Itaca
pide que el camino sea largo,
lleno de aventuras, lleno de experiencias.
No temas a los lestrigones ni a los cíclopes
ni al colérico Poseidón,
seres tales jamás hallarás en tu camino,
si tu pensar es elevado, si selecta
es la emoción que toca tu espíritu y tu cuerpo.
Ni a los lestrigones ni a los cíclopes
ni al salvaje Poseidón encontrarás,
si no los llevas dentro de tu alma,
si no los yergue tu alma ante ti.

Pide que el camino sea largo.
Que muchas sean las mañanas de verano
en que llegues -¡con qué placer y alegría!-
a puertos nunca vistos antes.
Detente en los emporios de Fenicia
y hazte con hermosas mercancías,
nácar y coral, ámbar y ébano
y toda suerte de perfumes sensuales,
cuantos más abundantes perfumes sensuales puedas.
Ve a muchas ciudades egipcias
a aprender, a aprender de sus sabios.

Ten siempre a Itaca en tu mente.
Llegar allí es tu destino.
Mas no apresures nunca el viaje.
Mejor que dure muchos años
y atracar, viejo ya, en la isla,
enriquecido de cuanto ganaste en el camino
sin aguantar a que Itaca te enriquezca.

Itaca te brindó tan hermoso viaje.
Sin ella no habrías emprendido el camino.
Pero no tiene ya nada que darte.

Aunque la halles pobre, Itaca no te ha engañado.
Así, sabio como te has vuelto, con tanta experiencia,
entenderás ya qué significan las Itacas.



A todas las lenguas vivas y también  ... muertas

9 de mayo de 2015

Я из Сталинграда вошел в Берлин

Has escrito sobre un muro con la punta de tu bayoneta un nombre, un lugar, un destino. Te observan los caballeros teutones con su mirada de piedra, ellos que ni siquiera, en este momento, sumidos en la derrota, y ennegrecida su cota de mallas bajo sus anchos mostachos, sienten la más mínima piedad.

Permanecen impasibles pensando que también este tiempo pasará, satisfechos de no haber caído, creyendo que no importa todo lo que ha pasado, imaginando que llegará el día en que los despierte de nuevo la historia.

Pero tú no puedes olvidar el largo camino que has tenido que cruzar, cuánta sangre has visto derramar... tan injustamente. Crees que así tu hazaña será inmortal, pero te equivocas, tu única gloria será haber sobrevivido, tu única hazaña encontrar una esquiva lágrima que surja hoy al saber, años después, que de aquel día borrarán todas las huellas para así poder culpar a quien quieran culpar. 

Caminar hoy casi rendido, doblado por la vida, pero aún con el rostro altivo, y bien erguido, saber que se luchó incluso herido, y perdido, pero que al final se ha sobrevivido, y que con suerte, tal vez, se haya vivido, pero sabiendo también que aunque algún día te irás siguiendo el vuelo de las grullas..., mientras vivas aún podrás decir: yo he vencido.

Мама, мама, прислушайся, это мой голос, я дома опять.
(Mamá, mamá, escucha, ésta es mi voz, he vuelto a casa)


9.maya.2015.День Победы. 70 лет

29 de abril de 2015

Se han ido...

Nombre casi de modisto para un hombre modesto, y molesto, en absoluto, no me incomoda, antes bien me permite sentir cómoda la vida y tranquilo el sendero, escuchar el redoble del tambor que no calla, pelar la cebolla y sentir el agua salada de las lágrimas que la historia ha dejado grabadas en todas mis pasadas obras, mientras por mis venas abiertas fluye la sangre.

 

















Y ahora presumir de ser algo más que un don nadie como si los hubiera conocido, pero sin haber leído ni una línea de lo por ellos escrito, pensar que tengo tiempo para empezar a hacerlo, justo cuando ya no estáis, demasiado tarde para poder preguntar si en verdad os he entendido.

Eduardo und Günter, heute zusammen.

28 de abril de 2015

23.14.Восход

Quién viajó en las entrañas del amanecer? Quién ha visto a un león pasearse más allá de las nubes? Quién podría igualar la hazaña sin palidecer?

Oír sólo el silencio de tu corazón al galope, sentir por primera vez que la tierra está a tus pies, ... por debajo de las nubes.

Saber que ahora sí, nada te sostiene, nada te retiene, y que no podrás caer, que no puedes hacer pie.

Ver que todo cuanto te rodea no es nada, y no es la nada, es sólo un universo oscuro plagado de estrellas que brillan igual que tú.

Recordar con alivio primero, y con nostalgia luego, que has de volver y que media hora eterna se ha vuelto un instante.

Creer por un momento que no podrás regresar, y dejar que el pánico sea sólo una sombra, mientras intentas atravesar el ojo de la aguja y con tu cuerpo hacer un hilo para volver al nido del que has surgido.

Finalmente encaminarte de nuevo a través del oscuro sendero y caer a tierra para poder decir que, durante un segundo fuiste un punto en mitad del mundo.
Y ahora pasado el tiempo ser consciente de que eres el último de los primeros cinco, que aún pasea sobre la tierra después de caminar sobre las nubes.

... человек, который для нас был больше, чем отцом. Королёв был для нас Богом.
... Un hombre que para nosotros era más que un padre. Korolev era nuestro Dios

Леонов, Алексей Архипович (18.марта.1965.года.23.минут.14.секунд)